KLANTBELANG CENTRAAL? OF TOCH NIET?

Gelukkig heb ik enkele jaren geleden in een hypotheek bemiddeld bij aanbieder X die mensen zoveel mogelijk ondersteunt om een restschuld te voorkomen. Op de website van de aanbieder X wordt hierover dan ook helder gecommuniceerd:

Vanaf 1 november 2013 kunt u als klant van X boetevrij aflossen tot aan de actuele WOZ-waarde van uw koopwoning. Daarvoor kunt u schenkingen van derden of eigen middelen inzetten. De regeling loopt vooralsnog tot 1 januari 2015 en geldt voor alle klanten met een hypotheek bij X.

Door een extra aflossing tot aan de WOZ-waarde neemt het risico voor woningbezitters op een eventuele restschuld af. Veel hypotheken staan momenteel ‘onder water’ en dat kan bij onvoorziene omstandigheden zoals een verhuizing, scheiding of baanverlies tot financiële problemen leiden voor de woningeigenaren. X ondersteunt u zoveel mogelijk om een restschuld te voorkomen.

Om mijn relatie in staat te stellen een weloverwogen keuze te kunnen maken heb ik hem inzicht gegeven in de wat de gevolgen zijn van het aflossen van zijn eigen geld voor zijn flexibiliteit, rendement, fiscaliteit, netto besteedbare inkomen en zijn gevoel bij de financiële situatie. Het inzicht heeft ertoe geleid dat mijn relatie heeft besloten gebruik te maken van de door maatschappij X geboden regeling waarop we een verzoek tot gedeeltelijke aflossing hebben ingediend.

Tot mijn verwondering ontving ik vervolgens de navolgende reactie:
Op basis van de WOZ-waarde van de heer A, mag er een extra boetevrij aflossing plaatsvinden van € xxxxxx.

Risicoklasse

Aangezien de WOZ-waarde nu een stuk lager is dan oorspronkelijke waarde, passen we ook de executiewaarde aan. Dit heeft tot gevolg dat ondanks de aflossing de risicoklasse omhoog gaat. De rentepercentages zijn gekoppeld aan de risicoklasse dus deze zal in dit geval stijgen.Wilt u dit met de heer A bespreken wat voor hem verstandig is?

Wat moet ik nu met mijn klant bespreken? Dat de door maatschappij X geboden regeling toch enkele haken en ogen kent waarvan ik het bestaan niet wist. Dat het voordeel van aflossen ineens een nadeel blijkt op langere termijn. Had ik dit moeten weten voordat ik mijn relatie van dit alternatief op de hoogte bracht? Ben ik onzorgvuldig geweest door mij te beperken tot de tekst op de website van maatschappij X? Hoe vertel ik mijn relatie dat de investering die hij in mij heeft gedaan voor het in kaart brengen van dit alternatief voor niets is geweest? En welk gevoel houdt mijn klant aan mij over wanneer ik hem nu de declaratie voor mijn werkzaamheden stuur?

Ik realiseer mij dat er regels noodzakelijk zijn om een werkbare situatie te scheppen en om verwachtingen te managen. Helaas bekruipt mij met enige regelmaat het gevoel dat regels worden toegepast voor andere doeleinden dan de hiervoor genoemde of dat er gewoon niet meer kritisch worden gekeken naar het doel waarmee een regel is opgesteld. Soms vraag ik mij af of ik niet gewoon moet accepteren dat wanneer ik voor het klantbelang kies ik automatisch tegen productaanbieders ben. Moet ik mij erbij neerleggen dat mijn belang nu eenmaal anders is dan die van een productaanbieder?

Nee, ik wil geloven dat we uiteindelijk allemaal hetzelfde doel kunnen nastreven. Helaas betekent dit dat ik maar weer eens onbezoldigd in gesprek ga met aanbieder X in de overtuiging dat uiteindelijk het voor iedereen toch de doorslag zal geven.

Bron: Neutralis 28-09-2014

Terug naar overzicht